De spelling van het Limburgs is woordisolerend: er worden woorden in gespeld, los van elkaar. Toch is het principe hierbij problematisch: soms zijn twee woorden zo met elkaar vervlochten dat scheiding ervan als kunstmatig voorkomt.
Hier volgen twee gevallen waarbij de scheiding wél goed doorgevoerd kan worden. Één geval waarin dat tot kunstmatigheid leidt, wordt behandeld in punt 11.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten