Het Nederlands heeft weer twee spellingtekens voor een klank. In het Limburgs wordt gekozen voor het teken ou. Alleen als het betreffende woord in het Limburgs en in het Nederlands hetzelfde klinkt en in het Nederlands met au gespeld wordt, is de spelling in het Limburgs ook met au. Die au-spelling is er dan vanwege het woordbeeld in het Nederlands.
Een keuze voor au is gemaakt in die gevallen waarin de uitspraak zou leiden tot keuze voor ou, maar waarin het Nederlands al heeft. Dit verschijnsel komt voor rond Valkenburg: kauf ‘kalf’, hauf ‘half’.
De fundamentele keuze in het Limburgs is voor ou.
Het geval dat er een afsluitende w moet volgen, wordt besproken in paragraaf 12.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten